Uitverkocht
CONCERT DE VECHT 30-10-2010
Jan en Jannie de Groot, die er rond 1970 het gelijknamige café uitbaten, durven het in die tijd toch aan om grote Nederlandse topbands naar De Vecht te halen: BZN, Golden Earring, The Cats. Uit de wijde omtrek stroomt het volk toe. Café De Groot wordt een begrip, en De Vecht is met enige regelmaat the place to be.
Veertig jaar later. In de pauze van het TTTCB-concert meldt zich ineens een wildvreemde man in de kleedkamer. Hij heeft een programmaboekje bij zich uit 1970, het jaar waarin The Cats een concert gaven in café De Groot. En hij was daar toen bij. Hij laat ook een foto zien, met op de achterkant de handtekeningen die hij scoorde van Piet, Cees, Arnold, Jaap en Theo.
Het blijkt dat hij en Jan Schilder (Koster) elkaar vorig jaar op dezelfde plek al eens hebben ontmoet. Toen kwam de man met het verhaal van The Cats, die in 1970 in De Vecht speelden. ,,Wij zijn hier nooit geweest’’, diepte Jan de Koster uit zijn Cats-geheugen op. En Jan kon het weten, want op historisch gebied geniet hij een vrijwel onaantastbare reputatie. Maar deze keer zat hij er bij wijze van hoge uitzondering eens naast.
De man van het programmaboekje en de foto blijkt uit de Noordoostpolder te komen. Via familie, die in De Vecht woont, heeft hij toegangskaartjes kunnen bemachtigen voor het TTTCB-concert van vandaag. Dat is trouwens een bijzonder verhaal, want in de voorverkoop was telefonisch reserveren niet mogelijk. Wie kaartjes wilde, moest op een vroege zaterdagochtend in september naar het café in De Vecht komen. Bestellen en betalen – iedereen met gelijke kansen.
Vorig jaar liep het al storm: in 20 minuten was de zaal uitverkocht. Dit jaar duurde het slechts 10 minuten. ,,Het ging met 4, 6, 10, zelfs 20 kaartjes tegelijk’’, weet Jurgen de Groot te vertellen. Hij en zijn vrouw Riët zwaaien - na zijn grootouders Jan en Jannie en zijn ouders Gerrit en Hennie - nu de scepter. ,,Het zijn de liedjes van The Cats in combinatie met de sfeer en de gezelligheid waar de Tribute To The Cats Band voor zorgt’’, verklaart hij. ,,En voor veel mensen hier uit de omgeving is het ook een soort reünie. Vroeger gingen ze naar The Cats, nu naar deze fantastische band.’’
Een kapotte bas van Cees Veerman en een defect geraakt keyboard van Thoom Veerman zorgen voor wat opstartprobleempjes, maar na het afsluitende ‘Jukebox’ waaiert iedereen weer dansend uit naar de wijde omgeving van De Vecht. Daar waren vanavond drie keer zoveel bezoekers in de zaal als er in het gehucht zelf wonen.
Tot volgend jaar? Als je tenminste een toegangskaartje hebt kunnen kopen ……
P.V.
Gekkenwerk
CONCERT WIJHE 24-10-2010
Zie ze daar staan: de acht mannen van de TTTCB op het podium in sporthal De Speelbrink in Wijhe. Ze buigen diep voor de honderden bezoekers van hun concert, van wie ze een staande ovatie krijgen. Het is zondagavond acht uur.
Terwijl Piet, Kees, Thoom, Ab, Jan, Nico, Jack en Cees moe maar zeer voldaan (‘Het ging top!’) de kleedkamer opzoeken en het publiek zeer tevreden huiswaarts keert, komen de men in black weer in actie. Het team van KTS (Ton, Peter, Rick, Wesley en Kees) pakt het complete instrumentarium in en demonteert de licht- en geluidsinstallatie. De kisten gaan de vrachtwagen in, klaar om bij een volgend concert weer te worden uitgepakt. Het is rond middernacht als de car in black terug in Volendam is.
Ze staan nooit zo in de spotlights, die mannen in het zwart. Ze doen hun o zo belangrijke werk op de achtergrond. Wat wij in de zaal zien en horen is niet in het minst hún verdienste, en dat van de geluidstechnici Hans Bloem en good old Jan Schilder (Koster).
Het zijn lange dagen die Ton Koning en zijn mannen maken. Maar klagen hoor je ze niet. In feite zijn het net zulke liefhebbers als de bandleden zelf. Allemaal doen ze hun werk als professionals, maar ze beleven het als een hobby. De onderlinge sfeer, het geweldige enthousiasme in de zaal, de voldoening na afloop als het allemaal weer gelukt is; dit alles geeft de hele TTTCB-groep (inclusief iedereen die de band ondersteunt en begeleidt) zoveel energie dat je de vermoeidheid van een lange dag pas (veel) later voelt.
Het aantal boekingsaanvragen is zo groot dat meer dan eens twee concerten in één weekeinde op het programma staan. Zo ging aan het concert in Wijhe (zondagmiddag) een minstens zo succesvol bezoek aan zalencentrum Assink in Hengevelde (zaterdagavond) vooraf. Dit betekende voor de KTS-mannen dat ze zaterdagmiddag al om 13 uur op pad gingen voor een weekendje TTTCB. Zondagavond rond middernacht zat hun klus er pas op. Weinig geslapen. Petje af. Maar eigenlijk is dat natuurlijk gekkenwerk.
What a crazy life.
P.V.
'Voices of Holland'
CONCERT OUDEGA 16-10-2010
Wie ooit bij een concert van de band is geweest, zal beamen dat Piet, Kees, Cees, Jack en Ab vocaal heel wat in hun mars hebben. In multifunctioneel centrum ‘It Joo’ in Oudega werd dat zaterdagavond weer eens bewezen: meerstemmig en solo klonk het als een (Friese staart)klok.
De aanvang van het optreden stond gepland om 21.30 uur, maar werd een kwartier uitgesteld. Dat kwam omdat er nog heel wat mensen onderweg waren naar de sporthal/gymzaal waar de ringen aan het plafond de gedachten even deden afdwalen naar Yuri van Gelder.
De wachttijd werd door het vijfkoppige zangblok van de TTTCB niet ingevuld met lanterfanten; in de kleedkamer studeerden ze een nieuw nummer in, a capella. De koude rillingen lopen over je rug, als dat hoort.
Op dat moment schoten de woorden van Hein en Ab (‘Uniek in de wereld’) door mijn hoofd. En tegelijkertijd werd weer de vraag bij mij opgeroepen of de onafhankelijke buitenwereld dat ook zo beoordeelt. Oftewel: hoe zouden de juryleden van ‘The Voice of Holland’ reageren als ze dit ineens achter hun rug zouden horen?
Het langzaam volstromende ‘It Joo’ zou ik wel willen vergelijken met de vier draaistoelen in ‘The Voice’. Wat zij gemeen hebben: ze weten niet wat ze te wachten staat. Dat geldt voor de achterstevoren zittende jury in ‘The Voice’, dat gold zaterdagavond ook voor het grootste deel van de bezoekers in Oudega. Het was namelijk de allereerste keer dat de Catsband daar optrad.
Gelet op de reacties van het onafhankelijke Friese publiek tijdens en na het concert, zou het mij niet verbazen als Nick & Simon (oké, dat ligt voor de hand), Roel van Velzen, Angela Groothuizen en Jeroen van der Boom hun stoelen zouden hebben gedraaid en vijfstemmig(!) in koor zouden hebben geroepen: ‘Dit is uniek in de wereld’.
P.V.
Mooie herinneringen
CONCERT NECK 15-10-2010
Werk en muziek maken was voor Wil niet meer te combineren, reden waarom hij twee jaar geleden besloot een stapje terug te doen. Af en toe eens een gastoptreden, dat was nog wel leuk. ,,Maar nu gaat het toch perfect met Cees en Jack? Die moet ik niet langer voor de voeten lopen.’’
Het was ook een afscheid van de fans, ‘zijn’ fans. ,,Met die mensen heb ik de afgelopen jaren een band opgebouwd, ze zijn me na aan het hart komen te liggen.’’ Dat legde op de een of andere manier toch ook een flinke druk op zijn ‘laatste kunstje’. Na zijn blokje van vijf nummers – waaronder zijn favoriete ‘Remember the good times’ – zat Wil he-le-maal ‘kapot’. Zo moe als hij was. ,,Laat maar een helikopter komen’’, grapte hij zoals alleen hij dat kan.
Wil heeft zich nu dan wel definitief teruggetrokken uit de TTTCB, hij blijft niettemin muziek maken. ,,Met twee vrienden zitten we één keer per week bij elkaar; akoestisch, zonder versterking dus. Repertoire van The Eagles en Crosby, Stills, Nash & Young. Daarin kan ik goed m’n ei kwijt, en het past beter in mijn levensritme. Ik hoef niet meer op pad door het land.’’
Aan zes jaar TTTCB bewaart Wil in ieder geval mooie herinneringen. ‘Remember the good times’ was daarom niet zomaar een liedje uit de playlist; het had voor Wil Schilder deze avond een speciale betekenis.
P.V.
Mysterie
CONCERT GEFFEN 09-10-2010
Hij was weer terug, in de Gouden Leeuw in Geffen: de aanzwellende ouverture met aankondiging, gevolgd door ‘Magical Mystery Morning’. De roep om de terugkeer van deze vaste intro bij de concerten van de TTTCB is niet aan dovemans oren gericht geweest. We kunnen opgelucht ademhalen; het mysterie is opgelost.
De afgelopen weken werd met ‘Marian’ geopend; dat had vooral technisch/organisatorische redenen, heb ik mij laten vertellen. Ook een mooie Cats-classic, maar zo’n ouverture met ‘Magical Mystery Morning’ heeft nu eenmaal iets speciaals. Het geeft je toch veel meer het gevoel dat je getuige gaat zijn van iets heel bijzonders. Een zgn. ‘kippenvelmomentje’.
Daarom verraste het dat de band in de eerste set nog niet helemaal in topvorm leek. Ook de respons uit de zaal was nog niet optimaal. Na de pauze ging het ouderwets wél los. Dat blijft toch iets ongrijpbaars: het ontstaan van de juiste sfeer. Heeft dat met de band te maken, het publiek, het repertoire? Of met de styling van de kleding?
Sinds vorig jaar probeert Daan de Mooij de outfits van de bandleden voor én na de pauze een beetje op elkaar af te stemmen. Het lijkt een onbelangrijk detail – en het valt menigeen misschien niet eens op – maar het werkt wél. Want het oog wil ook wat.
Waar in Geffen het ene mysterie (‘Magical Mystery Morning’) werd opgelost, ontstond er dus een ander: hoe kwam het nou dat de tweede set veel beter ‘pakte’ dan de eerste? Ik hou het op Daan de Mooij, en zijn kledingkeuze voor Cees Jozef.
‘Kleren maken de man’ luidt het welbekende gezegde. Nick Schilder (juist, de andere helft van Simon Keizer) weet daar nog steeds over mee te praten. Tijdens zijn auditie voor Idols droeg hij een rozeachtig ‘bloemetjesshirt’, waar juryvoorzitter Henkjan Smits geen goed woord voor over had. Gelukkig heeft die verkeerde kledingkeuze Nick later in z’n carrière niet opgebroken.
Na de pauze excelleerde de TTTCB, vooral ook Cees Jozef. En niemand stoorde zich aan het shirt dat hij droeg: een ‘bloemetjesshirt’ dat opvallend veel gelijkenis vertoonde met het Idolsshirt van Nick. Dat was – gezien het verleden – een gewaagde keuze. Maar omdat het oogverblindende roze plaats had gemaakt voor een meer neutrale blauwe tint pakte het goed uit.
Noem het vakmanschap, mysterieus toeval. Of misschien was het – in de context van het avondje Geffen – wel gewoon magie.
P.V.
 |
 |
|
Nick Schilder in Idols
|
Cees Jozef in Geffen |
