 |
| Harmen Veerman Geb: 28 november 1947, Volendam. Muzikale loopbaan: Left Side, solo, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. |
In de begintijd van The Cats fascineerde hun muziek mij al. En dat was niet alleen omdat mijn grote broer Cees in dat bandje speelde. Ik weet nog goed dat ik met mijn neef en vriend Jaap Lautenschutz vaak naar het huis van Piet Veerman ging om op straat te luisteren naar de zangrepetities die boven in de kleine slaapkamer van Piet werden gehouden.
Vaak, als de moeder van Piet ons buiten zag staan, mochten we naar binnen. Dat was mooi! Op onze hurken en muisstil zaten we dan te kijken en luisteren hoe The Cats de harmonieën voor de zangstemmen perfectioneerden. Tientallen keren, nee, wel honderd keer werd er gestopt en probeerden ze het nog beter te laten klinken.
Hier heb ik erg veel van opgestoken, en mijn zin in muziek is er in ieder geval wel door aangewakkerd.
Neef Jaap en ik zijn een paar jaar later begonnen met Left Side. Over die periode is door anderen al een heleboel geschreven. Ik verwijs wat dat betreft bijvoorbeeld graag naar ‘De geschiedenis van de palingsound’, het boek van Johan Tol en Michel Veerman dat tijdens de concerten van de TTTCB in de fanstand te koop is en waarvan de opbrengst geheel ten goede komt aan Timstar.
Na mijn Left Side-periode heb ik nog enkele solo-singles gemaakt met onder meer Jack Jersey en Peter Koelewijn als producenten. Ook heb ik een aantal jaren in een hobbybandje gespeeld met onder anderen Jack Veerman (van BZN), Dick Plat (inderdaad, ook van BZN – en daarvoor van Canyon en … van Left Side) en mijn zoon Kelly. We noemden onszelf de Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Deze band was eigenlijk een Tribute To The Beatles Band, zodoende die naam.
De laatste jaren heb ik mij vooral toegelegd op het schrijven van liedjes. Die werk ik helemaal uit in mijn home-studio. Mijn laatste project is ‘A fire upstairs in heaven’ geweest. Dit nummer gaat over hoe wij thuis de nieuwjaarsbrand hebben beleefd. Onze dochter was namelijk ook aanwezig in ’t Hemeltje toen die ramp zich daar voltrok. Gelukkig is zij er goed uit gekomen.
Eind vorig jaar is de cd-single van dit nummer uitgekomen. Onderaan deze tekst staat de mooie videoclip die er van is gemaakt.
Verder heb ik samen met mijn zoon Kelly en met Sebastian Mol af en toe een optreden hier in Volendam. Twee gitaren en een piano: we noemen onszelf Strings, en het repertoire is van The Eagles en zo. Dat is wel mooi, samen met twee van die jonge gasten - dan speel je toch iets andere muziek.
Een paar maanden geleden was ik weer eens bij een concert van de Tribute To The Cats Band. Ik dacht toen nog: in zo'n band zou ik gerust wel een tijdje willen spelen. Ik was dan ook superblij verrast toen ik door de band werd benaderd werd om de plaats van Jack Stroek gedeeltelijk te gaan invullen.
In eerste instantie ga ik de partijen spelen en zingen die Jack nu ook doet. De Cats-liedjes kan ik wel dromen, dacht ik in eerste instantie. Maar alle teksten en akkoorden uit mijn hoofd leren, dat is natuurlijk wel andere koek. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt, en nóg belangrijker: ik heb er errug veel zin in!
Tot ziens en horens bij de Tribute To The Cats Band!
